Að guð skuli sjá nokkurn glaðan dag…

Að guði skuli sjá nokkurn glaðan dag,

ég get ekki skilið það sinnislag.

Að horfa á þá neyð, já, og heyra þau óp

frá hnetti, sem hann til gleði skóp.

Hann sorgleikaskáld víst með afbrigðum er,

ef unað hann hefur af því, sem hann sér.

Að hugsa sér auga guðs horfa á það

og hugann því minnsta skyggnast að,

þó sitja þó rór á sínum stól

á svipinn svo hlýr sem morgunsól,

og lyfta ekki hendi að laga neitt.

Það líkist ei mér – ég skil það eitt.

Ólöf frá Hlöðum

Endilega gerið athugasemdir og tjáið hugrenningar ykkar um þetta ljóð. Ég er í námskeiði sem heitir Þjáning og illska í kristinni trúarhefð, námskeiðið er mjög spennandi og eitt af verkefnum okkar er að skrifa hugleiðingu út frá þessu ljóði. Mér finnst ljóðið mjög flott og það vekur upp margar spurningar um eðli Guðs. Í námskeiðinu erum við að lesa bók eftir guðfræðinginn Wendy Farley sem skrifaði bókina Tragic Vision and Divine Compassion. Í bókinni fjallar Farley um illskuna og þjáninguna og spyr hvers vegna? Hún hafnar því að hægt sé að útskýra alla þjáningu og illsku í veröldinni með tilvísun í Genisis 3, sum þjáning er einfaldega ekki hægt að útskýra eða réttlæta og þá þjáningu kallar hún rótttæka þjáningu. Illskan sem kemur fram í Jobsbók er rótttæk þjáning. Syndin skv. Gen 3 varð til þess að við erum dauðleg. Syndin er hluti af mannlegu eðli og vill það vonda og þá er þjáningin sanngjörn vegna þess að maðurinn hefur kallað hana yfir sig. Rótttæka þjáning kemur utan frá, hún brýtur fólk niður og tortímir mennsku þess

Andsvar Farleys við þjáningunni er Guð sem þjáist. Guð sem dó á krossi, Guð sem er Guð kærleikans en ekki eingöngu Guð drottnunar. Hún leggur áherslu að Guð líði með hinum þjáðu, með – líðan (compassion), með – líðan er birtingarform kærleikans sem vinnur að því að yfirvinna og endurleysa illskuna. Meðlíðan er er holdgerving guðlegrar elsku sem birtist í Kristi, hún er kærleikur sem bregst við þjáningu með því að bjóða fram huggun, lækningu og styrk handa þeim sem þjást. Sagan um miskunnsama samverjann minnir hinn kristna á hlutverk sitt sem er að vera holtekning þessarar guðlegrar elsku og vera farvegur fyrir elsku Guðs inn í heim þar sem sinnuleysi hefur tekið völdin.

Endilega gerið athugasemdir sérstaklega við ljóðið því ég á að vinna verkefni um það og hefði gaman um að heyra hugrenningar ykkar.

Explore posts in the same categories: Kirkjan og guðfræði